Ontdekking op Mars: Wat de Kaolinite ons Vertelt over Water op de Rode Planeet

Wetenschappers zijn gefascineerd door vreemde, heldere gesteenten die door de NASA-rover “Perseverance” op het Marsoppervlak zijn gevonden. Na grondig onderzoek bleek dat deze gesteenten kaolinite zijn – een soort klei die rijk is aan aluminium, zoals gerapporteerd in een studie die is gepubliceerd op 1 december.

Op aarde ontstaat kaolinite bijna altijd onder zeer warme, vochtige omstandigheden, bijvoorbeeld in tropische bossen. Het vormt zich meestal in gesteenten waarover in miljoenen jaren al het andere mineraal door regelmatige regenval is weggevaagd. De hedendaagse Mars staat echter bekend als koud en droog.

“Dus wanneer kaolinite op een plek als Mars wordt gevonden, die onvruchtbaar en koud is en echt geen vloeibaar water aan het oppervlak heeft, vertelt dit ons dat er ooit veel meer water was dan vandaag de dag,” zegt Adrian Broz, een bodemwetenschapper van Purdue University en hoofdonderzoeker van de studie.

Broz en zijn team vergeleken de structuur van Mars’ kaolinite, onderzocht met verschillende instrumenten van “Perseverance”, met aardmonsters die zijn genomen in Zuid-Afrika en San Diego. De gesteenten vertoonden opmerkelijke gelijkenissen – wat suggereert dat ze op een vergelijkbare manier zijn gevormd.

Satelietbeelden van het Marsoppervlak tonen aan dat er op andere locaties van de planeet grotere afzettingen van kaolinite zijn. Echter, “Perseverance” en andere rovers hebben deze plaatsen nog niet onderzocht.

“Zolang we deze grote rotsen niet kunnen bereiken, zijn deze kleine rotsen ons enige bewijs,” zegt Briony Horgan, een planetair wetenschapper van Purdue University en co-auteur van de studie.

De aanwezigheid van kaolinite op Mars versterkt de hypothese dat de Rode Planeet ooit een vochtige oase was. De vraag wanneer en hoe het opdroogde blijft echter onderwerp van debat.

De belangrijkste hypothesen stellen dat de planeet ongeveer 3 tot 4 miljard jaar geleden zijn water is kwijtgeraakt toen het magnetische veld zo ver zwakte dat zonnewind zijn atmosfeer kon wegblazen. Dit proces was waarschijnlijk complex en gelaagd. Wetenschappers geloven dat het bestuderen van deze oude kleisoorten meer inzicht kan geven in hoe en wanneer Mars zijn water heeft verloren.

Broz voegt toe dat dit ook aanwijzingen kan geven over het potentiële leven op Mars, aangezien “alle levensvormen water gebruiken.”