Onderzoekers hebben eindelijk een eeuwenoud raadsel over sterrenvorming in de Melkweg ontrafeld. Het mysterie draait om waarom sterren in de nabijheid van onze zon zich in twee verschillende chemische groepen splitsen. Deze ontdekking verandert onze eerdere inzichten over de evolutionaire ontwikkeling van onze sterrenstelsel.
Wetenschappers hebben met verbazing vastgesteld dat de nabijgelegen sterren chemisch gescheiden zijn in twee duidelijk verschillende categorieën: magnesiumrijke sterren en ijzerrijke sterren. Deze opmerkelijke bimodaliteit is zichtbaar in de samenstelling van metalen en de concentratie van elementen. Wat vooral verrassend is, is dat dit proces heeft plaatsgevonden zonder gewelddadige gebeurtenissen zoals de botsingen van sterrenstelsels.
Om dit mysterie op te lossen, hebben onderzoekers onder leiding van Matthew D. A. Argüeso aan de Universiteit van Barcelona geavanceerde Auriga-simulaties gebruikt. Deze simulaties bestuderen in detail de vorming van dertig spiraalstelsels. Ze toonden aan hoe deze twee groepen verschillende paden in hun ontwikkeling hebben gevolgd. Deze sterren zijn in de vroege fasen van het universum, tijdens periodes van intense stervorming, als explosies ontstaan.
Deze sterren zijn echter verlaat ontstaan. De trage instromen van koude gassen van buiten het sterrenstelsel hebben de benodigde chemische verrijking voor hun vorming geleverd. Wetenschappers hebben ingezien dat zulke unieke vormen van ontstaan de chemische splijting in onze Melkweg hebben aangewakkerd.
Deze studie bewijst dat onze Melkweg niet via een enkele route is gevormd en dat andere sterrenstelsels vergelijkbare structuren op verschillende manieren kunnen ontwikkelen. De bevindingen dagen eerdere verklaringen die zich uitsluitend richtten op botsingen van sterrenstelsels uit. Deze ontdekking verrijkt ons fundament van kennis over de evolutionaire ontwikkeling van sterrenstelsels.
In de komende dagen zullen nieuwe hypothesen worden getest door de chemische samenstellingen van andere verre sterrenstelsels te vergelijken met behulp van krachtige telescopen zoals de James Webb Ruimtetelescoop. Deze onderzoeksresultaten zullen nieuwe richtlijnen bieden voor hoe we sterren waarnemingen in het hele universum begrijpen.
