In de bossen en grote tuinen van Europa leeft een vogel die de meeste mensen nooit hebben gezien. Hij is geen schreeuwlelijk of extravert. Deze stille, verlegen maar ongelooflijk sterke vogel is de Dlask (Coccothraustes coccothraustes). Hij is een held die ons laat zien dat de grootste kracht vaak verborgen zit in een onopvallend lichaam.
Wie is de Dlask? Ontmoet de Held
De Dlask behoort tot de familie van de vinken, maar in tegenstelling tot zijn kleinere neefje, de vink, is hij robuust, heeft hij een korte nek en een grote, sterke kop. Zijn veren vertonen bescheiden maar mooie kleuren: roestbruin op de rug, een grijze kop, en zwart-witte vleugels met een blauwe glans.
Het is een soort bos ninja – hij verkiest de bescherming van de boomtoppen, waar het loof hem verbergt. Maar als je hem toevallig ziet, zal zijn grootste sieraad je onmiddellijk aanspreken: zijn enorme snavel!
Fascinerende Feiten: De Snavel – Supergereedschap van de Dlask
Wat de Dlask uniek maakt, is zijn krachtige, kegelvormige snavel. Dit is geen gewone tool; het is een echte supersonische notenkraker. Wetenschappers hebben berekend dat de Dlask met een kracht van 40 tot 80 kg een pit kan kraken! Stel je voor dat een volwassene met zijn volledige gewicht op een pit zou staan. Dat is enorme kracht geconcentreerd in een klein punt.
Hoe doet hij dat? Dankzij speciale, sterke spieren en slimme inkepingen in zijn snavel kan hij de pit verpletteren tot deze barst. Daarna geniet hij van de voedzame kern binnenin.
De Dlask laat ons zien dat, ook al lijkt een probleem (zoals een harde pit) onoplosbaar, we het met voldoende kracht en volharding kunnen kraken.
Wat staat er op het Menu van de Dlask?
In tegenstelling tot andere vogels maakt de Dlask geen bezwaar tegen iets dat hard is en moeite kost. Zijn dieet is luxe en veeleisend: Noten, noten, noten! Hij houdt van de zaden van de haagbeuk en beuken, maar zijn grootste delicatesse zijn de pitten van kersen, pruimen of kersen.
Waarom doet hij dit? De meeste vogels eten het vruchtvlees, maar de Dlask is een fijnproever. Het vruchtvlees interesseert hem niet; hij streeft naar de voedzame kern binnenin de pit, die rijk is aan energie.
In de zomer, wanneer de pitten vers zijn, is de Dlask in zijn nopjes. In de winter voedt hij zich met de harde zaden die hij heeft opgeslagen of gevonden.
Gezinsleven van de Dlask – Stille maar Zorgzame Ouders
Ondanks zijn verlegenheid en kracht is de Dlask een zeer zorgzame ouder die veel waarde hecht aan de veiligheid van zijn gezin. Zijn nest bouwt hij hoog in de takken van loofbomen (kersen, eiken) in de vork van takken, zodat het goed verborgen is voor roofdieren. Het nest is robuust, voornamelijk door het vrouwtje gemaakt van takjes, wortels en gevoerd met zacht mos.
Hoeveel kleintjes? Het vrouwtje legt meestal 4 tot 6 eieren, die lichtblauw-groen zijn met donkere vlekken. Ze lijken fragiel, maar verbergen toekomstige pitkrakers!
Snelle Groei: Beide ouders zorgen voor de jongen. Dankzij een voedzaam dieet van insecten (in de zomer) en zaden groeien ze snel en verlatens het nest al na ongeveer twee weken. De ouders leren hen echter nog een tijdlang hoe ze met hun krachtige snavel de pitten moeten kraken, voordat ze op hun stille reis gaan.
Hoe Nodig je de Dlask Uit op je Voederplaats?
De Dlask van dichtbij zien is voor elke natuurliefhebber een kleine overwinning. Omdat hij verlegen is, durft hij meestal alleen in de winter naar menselijke woningen te komen als er honger is in de bossen. Maar met wat geduld en het juiste aas kun je hem aantrekken.
Wees Geduldig: De Dlask is voorzichtig. Hij gaat eerst op een nabijgelegen struik zitten en observeert het voederhuisje lange tijd voordat hij zich waagt om te komen. Vaak komt hij vroeg in de ochtend.
Wat geef je hem? Vergeet zachte mengsels! Bied hem aan wat hij lekker vindt en wat zijn kracht op de proef stelt: Grote zonnebloempitten, ongezouten pinda’s, zaden van haagbeuken en beuken (als je ze hebt). Noten en pitten van verschillende fruitbomen.
Waar plaats je het voederhuisje? Idealiter dichtbij een dichte struik of boom, die hem dient als veilige schuilplaats.
Is de Dlask te horen? De Dlask heeft een stille stem. Zijn roep is vaak maar kort en hoog, als een “ciks” of “ptik”, dat gemakkelijk verloren gaat in de stadsruis. In tegenstelling tot de nachtegaal maakt hij zich niet opvallend met luide aria’s. En dat is het mooie aan hem. Zijn stille boodschap kan alleen worden gehoord als we even stoppen, stilte en luisteren.
