In de nabijheid van Antarctica is een enorme ijsschots begonnen te smelten, wat heeft geleid tot een fascinerend fenomeen: de vorming van een ‘zwembad’ van water op het oppervlak van de Westelijke Oceaan. Dit nieuws werd gemeld door het tijdschrift New Scientist, en het heeft zeker de aandacht van wetenschappers getrokken.
De NASA heeft geconstateerd dat het oppervlak van de ijsschots, die bekendstaat als A-23A, ongeveer 1200 vierkante kilometer groot is. Wat bijzonder interessant is, is dat het water zich verzamelt als in een grote mediene, dankzij een rand aan de rand van de ijsschots die de vloeistof vasthoudt.
Wetenschappers hebben via satellietbeelden kunnen concluderen dat de diepte van het verzamelde water mogelijk enkele meters bedraagt. Dit betekent dat er miljoenen liters water op de ijsschots kunnen staan, genoeg om duizenden Olympische zwembaden te vullen!
Dit fenomeen is niet uniek en wordt zelfs als typisch beschouwd voor soortgelijke enorme ijsschotsen. Douglas MacAyeal, een onderzoeker aan de Universiteit van Chicago, vermoedt dat er een gebogen rand ontstaat aan de randen van de ijsschots, die als een dam fungeert om het water dat afkomstig is van smeltende delen en de golven van de oceaan vast te houden.
De A-23A ijsschots heeft een oppervlakte die ongeveer gelijk is aan dat van de stad New York. Vele decennia geleden was deze ijsschots nog vast aan Antarctica, maar in 1986 brak hij af van het continent. Nu, veertig jaar later, is het voor het eerst dat wetenschappers een grote hoeveelheid water op het oppervlak van deze ijsschots waarnemen.
Bij de afbraak in de jaren ’80 was de ijsschots veel groter, met een geschatte oppervlakte van ongeveer 4000 vierkante kilometer. Sindsdien is het naar warmer water gedreven en verliest het voortdurend aan volume.
