Pontosan illeszkedik az elliptikus alakú köd belső rétegébe, amelyet számos képről ismerünk, többek között a James Webb Űrteleszkóp infravörös hullámhosszúságán készített felvételeiről. De wat deze ontdekking echt bijzonder maakt, is de onthulling van een ongekende “staaf” van geïoniseerde ijzeratomen in het centrum van de bekende Ringnevel.
De Ringnevel, die voor het eerst in 1779 werd ontdekt door de Franse astronoom Charles Messier in het sterrenbeeld Lyra, is een kleurrijke gaswolk die door een ster wordt uitgestoten na het beëindigen van de nucleaire brandstofverbrandingsfase van zijn leven. Ook onze zon zal op soortgelijke wijze zijn buitenschalen enkele miljarden jaren in de toekomst uitblazen.
Dit opmerkelijke ijzerwolk werd ontdekt met het nieuwe instrument van de Isaac Newton Group, de WHT Enhanced Area Velocity Explorer (WEAVE) Large Integral Field Unit (LIFU) modus. Deze LIFU bestaat uit honderden optische vezels, waardoor astronomen in staat waren om spectra (waarbij licht in zijn samenstellende golflengtes wordt gesplitst) van elk punt in het hele oppervlak van de Ringnevel op te nemen.
Dr. Roger Wesson, de hoofdauteur van de studie en een medewerker aan de UCL in samenwerking met de Universiteit van Cardiff, legt uit: “Hoewel de Ringnevel al met verschillende telescopen en instrumenten is bestudeerd, heeft WEAVE ons in staat gesteld om op een nieuwe manier te observeren, veel gedetailleerder dan voorheen.” Hij vervolgt: “Door continu spectra door het hele nevel op te nemen, kunnen we afbeeldingen maken en de chemische samenstelling op elk punt bepalen.”
De ontdekking van de mysterieuze ijzeren “staaf” roept vragen op over de oorsprong ervan. Er zijn twee mogelijkheden: de staaf kan nieuwe inzichten bieden in hoe de uitstoting van materie door de moederster heeft plaatsgevonden, of het kan een plasmaboog zijn, ontstaan uit de verdamping van een rotsachtige planeet die tijdens de eerdere uitzetting van de ster in de ster zelf is opgenomen.
Het team werkt aan een vervolgstudie en is van plan om met hogere spectrale resolutie gegevens te verzamelen om beter te begrijpen hoe deze staaf is ontstaan.
De Ringnevel (ook bekend als Messier 57 en NGC 6720) staat in het middelpunt van een plasmastraal van vier keer geïoniseerde ijzeratomen, wat een belangrijke ontdekking in de astronomie vertegenwoordigt.
De WEAVE zal in de komende vijf jaar acht surveys uitvoeren, variërend van nabijgelegen witte dwergen tot zeer verre sterrenstelsels. Professor Drew, die de sterrenkunde tak van de WEAVE survey leidt, zal ook vele andere geïoniseerde nevels langs de noordelijke Melkweg bestuderen, zoals gemeld door de Royal Astronomical Society.
Dr. Wesson concludeert: “Het zou zeer verrassend zijn als de ijzerstaaf in de Ringnevel uniek zou zijn.” Naarmate we steeds meer sterrennevels observeren en analyseren die op een vergelijkbare manier zijn ontstaan, hopen we meer voorbeelden van dit fenomeen te vinden, wat ons helpt te begrijpen waar het ijzer vandaan komt.”
Dit opwindende, voorheen onbekende structuur laat de indrukwekkende mogelijkheden van WEAVE zien voor sterrenkunde waarnemers aan de noordelijke hemel.
