Nieuwe DNA-analyse onthult het leven van herders die meer dan 3500 jaar geleden op de bergen van Orsomarso in Calabria leefden. Dit onderzoek biedt een unieke kijk op de prehistorische gemeenschappen in Zuid-Italië, en is het resultaat van internationale samenwerking tussen het Max Planck Instituut voor Evolutionaire Antropologie in Leipzig en de Universiteit van Bologna, met de ondersteuning van het Cedad, het centrum voor toegepaste natuurkunde, datering en diagnostiek van de Universiteit van Salento.
Door middel van de studie van biologische monsters, gedateerd met radiokoolstofdatering, hebben onderzoekers de genetische structuur en de familiebanden binnen deze kleine gemeenschap kunnen reconstrueren. De gemeenschap bestond tussen 1780 en 1380 voor Christus, en het leven van deze herders kan nu gedetailleerd worden beschreven, inclusief hun dagelijkse activiteiten en sociale organisatie.
De analyse van menselijke botten uit verschillende delen van de grot waar de herders woonden, heeft belangrijke gegevens opgeleverd over hun sociale structuur. Dit stelde wetenschappers in staat om de omvang van de gemeenschap en de waarschijnlijkheid van een gestructureerde begrafenispraktijk, mogelijk gescheiden op basis van geslacht en leeftijd, vast te stellen.
Een opvallende ontdekking van het onderzoek is het geval van extreme verwantschap onder de overledenen. Het onderzoek toont aan dat een jongeman een genetisch profiel vertoonde dat wijst op een reproductieve unie tussen nauwe verwanten. Dit wijst op een inslag van consanguïniteit die nog niet eerder is gedocumenteerd in archeologische contexten uit de Bronstijd. De vader van deze jongeman was een volwassen man die in hetzelfde grafveld was begraven, terwijl de moeder waarschijnlijk een dochter was van hetzelfde individu.
Professor Lucio Calcagnile, een van de auteurs van de studie en directeur van het Cedad, wijst op het belang van toegepaste fysica technieken, zoals versnellerspectrometrie voor radiokoolstofdatering, die essentiële hulpmiddelen zijn voor de studie van de geschiedenis. De datums die zijn verkregen in Lecce waren cruciaal voor het positioneren van genetische en archeologische gegevens in de tijd, en voor het verduidelijken van de periode waarin deze gemeenschap leefde en de grot gebruikte als begraafplaats.
